Στο τελευταίο τεύχος της νέας δεκαπενθήμερης εφημερίδας ΑΓΡΟBUSINESS, την Δευτέρα 28 Μαρτίου δημοσιεύθηκε άρθρο της Βουλευτού Δράμας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Χαράς Κεφαλίδου, με θέμα την αγροτική παραγωγή και την ανάγκη για φρέσκες, καινοτόμες ιδέες για το πώς θα δώσουμε ώθηση σε έναν από τους πιο δυναμικούς αλλά και παραμελημένους τομείς της χώρας.
Category: Media
Κι όμως, η αγροτική παραγωγή μπορεί να κινηθεί!
Στο τραπέζι της Κεντροαριστεράς χωρούν μόνο τα καθαρά λόγια
Συνέντευξη στο site www.badiera.gr
Η Bουλευτής Δράμας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Χαρά Κεφαλίδου μίλησε τη Δευτέρα 28 Μαρτίου στο site badiera.gr, στο πλαίσιο του διαλόγου για την Κεντροαριστερά.
Απαντώντας στο ερώτημα αν, στην προσπάθεια ανασύνταξης του χώρου της Κεντροαριστεράς, χωρούν όλοι στο τραπέζι, είπε: “Στην Ελλάδα, με το που στρώνεται τραπέζι, όλοι σκοτώνονται να πιάσουν καρέκλα και κανείς δεν ρωτάει τι έχει το μενού. Αυτό είναι και το μεγάλο θέμα του χώρου μας. Εδώ ο κόσμος καίγεται κι εμείς συζητάμε για καρέκλες σ’ ένα τραπέζι με άδεια πιάτα. Το μενού της Κεντροαριστεράς πρέπει να έχει ένα πιάτο: την αναγνώριση των σφαλμάτων του παρελθόντος μας. Μας λείπει η τόλμη να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, να βγάλουμε στο φως τις αλήθειες που εθνικά κρύβουμε κάτω από το χαλί, να θίξουμε τα κακώς κείμενα — απουσιάζει και ο μετρήσιμος σχεδιασμός. Στο τραπέζι μας, λοιπόν, χωρούν μόνο τα καθαρά λόγια. Όσοι από μας έχουμε γερό στομάχι, δεν είμαστε μόνο ευπρόσδεκτοι. Είμαστε απαραίτητοι”.
Ποιά Χώρα;
Άρθρο της Χαράς Κεφαλίδου στην ιστοσελίδα liberal.gr
Άφωνη έμεινα με τις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου της Επιτροπής Εθνικού διαλόγου για την παιδεία κ. Αντώνη Λιάκου. Στην αρχή νόμισα πως δε βλέπω καλά. Προσπάθησα να συγκεντρωθώ στο κείμενο: “Η Ελλάδα άντεξε ενάμιση εκ. πρόσφυγες με πέντε εκ. πληθυσμού το 22, άντεξε άλλο ένα εκ. εσωτερικών προσφύγων στον εμφύλιο, και επίσης άλλο ένα περίπου εκ. πρόσφυγες από τις Ανατολικές χώρες στη δεκαετία του ’90. Όλες αυτές οι ροές σε 20 χρόνια αφομοιώνονται”. Kαι συνεχίζει: “Οι προσφυγικές ροές δεν απειλούν την ελληνική κοινωνία, την εμπλουτίζουν”.
Η Βόρεια Ελλάδα κινδυνεύει να καταντήσει ένα τεράστιο hotspot
Δηλώσεις στην εφημερίδα "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" της Καβάλας
«Έχουμε να κάνουμε με μια ιδεοληπτική κυβέρνηση, πέρα από ανίκανη, η οποία ούτε που κατάλαβε το πόσο τεράστιες διαστάσεις έχει το προσφυγικό θέμα», δήλωσε στην εφημερίδα «Ενήμερος» της Καβάλας η Βουλευτής Δράμας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Χαρά Κεφαλίδου, την Παρασκευή 11 Μαρτίου, εκφράζοντας παράλληλα την ανησυχία της και για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο οικονομικό πεδίο, αφού το κλίμα της θυμίζει το καλοκαίρι του 2015.
«Στην Καβάλα και στην Δράμα, όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες, δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα και ενημέρωση για το πόσο θα παραμείνουν, οι τοπικές αρχές δεν αντέχουν, αλλά δεν υπάρχουν και τα απαιτούμενα μέσα. Όπου υπάρχει δήμαρχος με διάθεση να βοηθήσει, στέλνουν πρόσφυγες και μετανάστες. Πόσο θα κρατήσουν οι εθελοντικές οργανώσεις των γιατρών και των πολιτών που προσφέρουν στους πρόσφυγες; Όλο αυτό είναι πολύ ρευστό τοπίο και αντιμετωπίζουμε μια αβέβαιη και ανησυχητική κατάσταση. Απ’ ό,τι φαίνεται έχουμε ένα κλίμα μακροχρόνιας παραμονής αυτών των ανθρώπων, γιατί με το κλείσιμο των συνόρων αυτό καταδεικνύεται. Κινδυνεύει λοιπόν όλη η Ελλάδα να καταντήσει ένα τεράστιο hotspot με τη μεγαλύτερη επιβάρυνση στο βόρειο κομμάτι της χώρας, από όπου προσδοκούν αυτοί οι άνθρωποι ότι θα περάσουν στην Ευρώπη», επισήμανε χαρακτηριστικά στις δηλώσεις της η κ. Κεφαλίδου.
Εμείς τι κάνουμε;
Άρθρο για το προσφυγικό στην Athens Voice
Σε άρθρο της στην Athens Voice, που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη 3 Μαρτίου, με αφορμή τις εξελίξεις σχετικά με το προσφυγικό, η Χαρά Κεφαλίδου γράφει:
“Στην Ελλάδα περίσσευμα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης έχουμε. Δεν φτάνει όμως. Χωρίς κυβερνητικό σχέδιο, χωρίς προγραμματισμό, μια τέτοια κρίση όπως το προσφυγικό θα μας καταπιεί.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών έχει νόημα μόνο εφόσον όλοι είναι αποφασισμένοι να δώσουν εθνική λύση. Να καταλήξουν δηλαδή σε ένα ξεκάθαρο πολιτικό πλαίσιο για τις επόμενες κινήσεις της χώρας, να οριοθετήσουν τις ευθύνες της Ευρώπης και να δεσμευτούν σε έναν οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση. Αυτή είναι η δική μας δουλειά που έστω και καθυστερημένα οφείλουμε να ολοκληρώσουμε.
Ξαναγυρνώντας στην αρχή το ερώτημα είναι: Εμείς τι κάνουμε; Όταν το απαντήσουμε, τότε και μόνο τότε η Ευρώπη – όχι μόνο η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία – θα υποχρεωθεί να μας ακούσει.