Category: Αρθρογραφία

Χαρά Κεφαλίδου: Το Υπουργείο Παιδείας δεν πάσχει από μοχθηρία, από οκνηρία όμως;
Άρθρο στην Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Αποσβολωτική η παραδοχή του Υπουργείου Παιδείας σε πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή, ότι εδώ και τρία εξάμηνα ψάχνει να βρει λύσεις για τους παγιδευμένους τελειόφοιτους ΑΕΙ. Οι φοιτητές αυτοί δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους λόγω της μη πρόβλεψης ειδικής άδειας μετακίνησης για την εκπόνηση των απαραίτητων Διπλωματικών Εργασιών ή /και της Πρακτικής Άσκησης για τη λήψη του πτυχίου τους.

Στην μακρά περίοδο της πανδημίας, η ψηφιακή εποχή έχει προσφέρει πολύτιμα εργαλεία. Ένα από αυτά η ηλεκτρονική διδασκαλία, που αποτελεί εξαιρετική λύση για τη συνέχιση των σπουδών. Ωστόσο, στην περίπτωση πανεπιστημιακών σχολών που για την απόκτηση πτυχίου απαιτούνται εργαστηριακές ασκήσεις, ομαδικές διπλωματικές εργασίες ή πρακτική άσκηση σε οργανισμούς, δεν υπάρχει καμία εναλλακτική.

Περισσότερα…

Αυτοαπασχολούμεθα μετ’ ευτελείας;
Άρθρο στο liberal.gr

Σε μια χρονική στιγμή μεταιχμιακή για τη χώρα, που το διακύβευμα το ορίζει μια πρωτόγνωρη πανδημία και η ανταπόκριση της Πολιτείας στις νέες ανάγκες και προτεραιότητες της κοινωνίας, ο χώρος του Κέντρου και της σοσιαλδημοκρατίας μοιάζει να είναι απασχολημένος με τον εαυτό του και το υπαρξιακό του κενό.

Όσο και αν στο Κίνημα Αλλαγής γίνεται προσπάθεια να κρατηθούν χαμηλοί οι τόνοι μιας συζήτησης αλλαγής ηγεσίας του χώρου – που έτσι κι αλλιώς θα άνοιγε – το πεδίο των επερχόμενων εσωκομματικών εκλογών μεταβλήθηκε σε κύριο προορισμό, κι αυτό δεν κρύβεται. Καθορίζει και μολύνει τον πολιτικό μας λόγο, την κάθε μας πρόταση, την κάθε μας θέση.

Το σκηνικό εσωτερικών ανταγωνισμών στο χώρο μας, έχει γίνει το κυρίαρχο ζήτημα για το οποίο ΜΜΕ, πολιτικοί αντίπαλοι και κοινωνία ασχολούνται μαζί μας.

Κάπως έτσι, κάθε προσπάθεια ανάδειξης κρίσιμων ζητημάτων για τη διακυβέρνηση της χώρας, για τη δύσκολη καθημερινότητα που καλείται το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας να διαχειριστεί και να βρει λύσεις, κάθε πρόταση μας, θαμπώνει και στην καλύτερη περίπτωση για τη χώρα, αρπάζεται αθόρυβα και αξιοποιείται από την κυβέρνηση μιας παράταξης που παραδοσιακά πάσχει από δεξαμενή ιδεών, αλλά στον παρόντα χρόνο, δείχνει την ευελιξία να ξεπερνά τα ιδεολογικά της στεγανά.

Περισσότερα…

Χαρά Κεφαλίδου: Τα παιδιά της πανδημίας
Άρθρο στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Από τα επιστημονικά δεδομένα που έχουμε για την πορεία της COVID-19, φαίνεται πολύ πιθανό η ασθένεια να παραμείνει ως μέρος της καθημερινότητάς μας για αρκετό καιρό. Είναι πλέον βέβαιο ότι δεν θα επιστρέψουμε ποτέ στην παλιά κανονικότητα που ξέραμε, ενώ, στην άγνωστη ακόμη νέα κανονικότητα που θα διαμορφωθεί, θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε τεράστιες δυσκολίες και στον χώρο της εκπαίδευσης. Αν πήραμε το μάθημά μας και δεν θέλουμε να συρθούμε πίσω από τις εξελίξεις, είναι ώρα να φτιάξουμε έγκαιρα ένα οπλοστάσιο για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τη νέα κατάσταση, είτε λέγεται νέα μετάλλαξη του ιού είτε νέα πανδημία.

Τα σχολεία είναι ουσιαστικά κλειστά για ένα χρόνο και υπάρχουν ήδη ευρωπαϊκές μελέτες που καταγράφουν εκδηλώσεις άγχους και κατάθλιψης, ως αντίκτυπο της πανδημίας στην ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων.

Περισσότερα…

25η Μαρτίου 2021: Είμαστε στο κατώφλι της εθνικής μας ενηλικίωσης
Άρθρο στην online εφημερίδα www.iefimerida.gr

Αλλιώς ονειρευόμασταν τους εορτασμούς για την επέτειο 200 χρόνων από την επανάσταση του 1821. Πανηγυρικά, χλιδάτα και φασαριόζικα με την υπερβολή που ταιριάζει στη φλογερή ιδιοσυγκρασία μας. 200 χρόνια εθνικής ανεξαρτησίας μετά από 400 σκλαβιάς άφησαν ανέγγιχτη μόνο την ελληνική συνείδηση. Αυτό από μόνο του είναι παγκόσμιο ιστορικό παράδοξο.

Περισσότερα…

Χαρά Κεφαλίδου: Ημέρα της Αντιστροφής του Φόβου
Άρθρο στην ιστοσελίδα greekschannel.com - 8 γυναίκες πολιτικοί για το Ελληνικό #MeToo -

Στον ατελή επιφανειακό πολιτισμό μας, μέχρι πολύ πρόσφατα –στην Ελλάδα μέχρι την ημέρα που η Σοφία Μπεκατώρου μίλησε–, οι κακοποιητικές συμπεριφορές, η σεξουαλική κακοποίηση, η πιο νοσηρή καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούσαν το βρώμικο κοινό μυστικό της κοινωνίας μας και τον συγγνωστό φόβο κάθε γονιού για τα παιδιά του, από την ημέρα που έφευγαν από την προστατευτική αγκαλιά του.

Όλοι γνωρίζαμε, όλοι ακούγαμε για μεμονωμένα περιστατικά, όλοι επισήμως εκφράζαμε τον αποτροπιασμό μας και όλοι σύντομα αλλάζαμε θέμα συζήτησης. Οι λίγοι, που κατά καιρούς τόλμησαν να μιλήσουν ανοιχτά, αντιμετωπίζονταν με αισθήματα που κινούνταν μεταξύ οίκτου και δυσφορίας.

Η κοινωνία μας, μέχρι την 15η Ιανουαρίου 2021 και την εκδήλωση «Σπάσε τη Σιωπή – Μίλησε, Μην ανέχεσαι», που διοργανώθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος του Συμβουλίου της Ευρώπης για την «Προστασία των Παιδιών στον Αθλητισμό», παρέμενε πεισματικά σε κατάσταση Άρνησης αντιμετώπισης του πόνου ψυχής των θυμάτων και της αχρειότητας των θυτών. Η συλλογική υποκρισία ήταν το πρόχειρο εργαλείο μας γι’ αυτό που μας ξεπερνούσε.

Περισσότερα…