Category: Αρθρογραφία

Χαρά Κεφαλίδου: Οι 400 του ΟΠΠΙ θα σώσουν τα πανεπιστήμια;
Άρθρο στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

“Οφείλουμε να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να υπάρχει ασφάλεια στα Πανεπιστήμια, που είναι καθολικό αίτημα της ελληνική κοινωνίας” τονίζει εμφατικά όπου βρεθεί ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Θεοδωρικάκος.

“Η Ελληνική Αστυνομία έχει τη δυνατότητα πλέον να παρεμβαίνει, όταν οι πρυτανικές αρχές καταγγέλλουν παράνομες πράξεις” διαπίστωσε εσχάτως ο Υπουργός με αφορμή την εκκένωση της 34χρονης κατάληψης στο βιολογικό του ΑΠΘ, μετά από τις συντονισμένες ενέργειες του Πρύτανή του σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία.

Στο Κίνημα Αλλαγής στέρεψε το μελάνι να το γράφουμε και βράχνιασε η φωνή μας να το λέμε, με όλους τους τρόπους, σε όλους τους τόνους, σε κάθε ευκαιρία, από την ημέρα που περιχαρής και απαστράπτουσα η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση της ΝΔ, περιέφερε ως λάβαρο το νομοσχέδιο για τα όρια και τη λειτουργία του πανεπιστημιακού ασύλου. Με τη δυνατότητα, οι δημόσιες αρχές να ασκούν όλες τις αρμοδιότητές τους και στους χώρους των πανεπιστημίων σε περίπτωση τέλεσης αξιόποινων πράξεων, προϋπάρχουσα αλλά μη λειτουργούσα, εκείνο που έκανε τη διαφορά είναι η πολιτική βούληση ενεργοποίησής της και η εξαγγελία αρωγής της πολιτείας στα ίδια τα πανεπιστήμια, να εγκαταστήσουν συστήματα ασφαλείας που θα εποπτεύουν τους χώρους ευθύνης τους.

Οι τελευταίες διαπιστώσεις της κυβέρνησης για τις δυνατότητες της Ελληνικής Αστυνομίας – που όλοι πλην της κυβέρνησης γνωρίζαμε- όταν καλείται να πράξει το καθήκον της, ήταν η βασική μας αντίθεση στη σκοπιμότητα και τη χρησιμότητα νομοθετικών διατάξεων – παγκόσμιας πρωτοτυπίας- που έφερε το Φεβρουάριο 2021 το Υπουργείο Παιδείας, για τη θεσμοθέτηση ειδικών Ομάδων Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων (ΟΠΠΙ), της Ελληνικής Αστυνομίας που θα κατοικοεδρεύουν εντός των ΑΕΙ, με την ταυτόχρονη εξαγγελία των αντίστοιχων διορισμών 1000 αστυνομικών, ως σύγχρονη αντίληψη για την ασφαλή λειτουργία των πανεπιστημίων. Τότε, η κυβέρνηση, με παρωπίδες στα μάτια και ωτασπίδες στ’ αυτιά, έβλεπε μόνο την ανάγκη να προσθέσει λίγη ακόμη λάμψη στην εικόνα της και να ικανοποιήσει το εκλογικό της ακροατήριο, έστω και με άλλο ένα άχρηστο νομοθέτημα, που ναρκοθετεί την ίδια την προσπάθεια δημιουργίας κλίματος εμπιστοσύνης, ασφάλειας και απρόσκοπτης λειτουργίας του σύγχρονου δημόσιου πανεπιστημίου.

Περισσότερα…

Χαρά Κεφαλίδου: Αν όχι τώρα πότε;
Άρθρο στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

Το τελευταίο διάστημα, το θέμα της βίας στα Πανεπιστήμια έχει μονοπωλήσει για άλλη μια φορά τον δημόσιο διάλογο.

Εικόνες βανδαλισμένων χώρων, ξυλοδαρμοί καθηγητών, εκβιασμοί, ξεκαθάρισμα λογαριασμών συνθέτουν μια αποκρουστική και απαξιωτική πραγματικότητα.

Ένα ζήτημα ανομίας που επιτρέψαμε στο όνομα της ελευθερίας, συγχέοντάς την με την ασυδοσία, να γίνει τόσο τεράστιο που τρομοκρατεί μεγάλο μέρος της κοινωνίας, παραβιάζοντας συλλήβδην τις ατομικές ελευθερίες.

Όλοι μιλάμε για τα Πανεπιστήμια. Αυτό που φαίνεται να παραβλέπουμε είναι πως αυτή η βία ξεκινάει από το Δημοτικό, συνεχίζεται στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο έχει πάρει πια ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Η βία, το bullying και οι μαθητικές συμμορίες ανηλίκων στα σχολεία, στα Γυμνάσια και στα Λύκεια και η όλο και συχνότερη εμφάνιση τους, είναι γεγονός. Σοβαρότατο πρόβλημα με τεράστιες διαστάσεις παγκοσμίως. Τα αίτιά του, βαθιά κοινωνικά. Πλήττει έναν στους τρεις έφηβους και παιδιά στη χώρα μας. Απλά, στο Πανεπιστήμιο οι «επαναστάτες», ως ενήλικοι πλέον, δρουν χωρίς περιορισμούς. Εκεί δεν τους σταματάς. Η διαρκώς αυξανόμενη και επιδεινούμενη σχολική βία και παραβατικότητα του σήμερα, μετεξελίσσεται σε τραμπούκικη και βίαιη συμπεριφορά στα Πανεπιστήμια αύριο. Είναι σαν τη φωτιά που αν δεν τη σβήσεις ή την περιορίσεις εν τη γενέσει της, θα κάψει τα πάντα!

Περισσότερα…

Χαρά Κεφαλίδου: Τα ελληνικά ΑΕΙ αξίζουν περισσότερα
Άρθρο στο ellada24.gr

H παραβατικότητα, οι εγκληματικές πράξεις, τα περιστατικά βίας, οι προπηλακισμοί και το ξύλο σε καθηγητές και φοιτητές, οι καταλήψεις είναι ένα συνεχές, διαρκώς κλιμακούμενο φαινόμενο στους χώρους των Πανεπιστημίων της χώρας εδώ και πολλά χρόνια και αυτό δυστυχώς δεν εκπλήσσει πια κανέναν.

Η μετατροπή των ελληνικών ΑΕΙ σε ορμητήρια ακραίων ομάδων και λοιπών συλλογικοτήτων, που πολλές φορές βρίσκονται σε συνεργασία με το κοινό έγκλημα, αποτελεί ντροπή για μια κοινωνία που θέλει να λέει ότι υποστηρίζει τις αξίες της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και της Δημοκρατίας.

Και ενώ η κυβέρνηση με την ψήφιση των δύο νομοθετημάτων για την κατάργηση του ασύλου και την ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας, πανηγύριζε ότι μπαίνει τέλος στη βία και την εγκληματικότητα -τουλάχιστον στα πανεπιστήμια-, ήρθαν τα γεγονότα των τελευταίων ημερών να αποδείξουν ότι «πλανάται πλάνην οικτρά».

Περισσότερα…

Τα πανεπιστήμια δεν πρέπει να γίνουν λέσχη μπαχαλάκηδων
Άρθρο στο liberal.gr

Ένας κούκος δε φέρνει την Άνοιξη, μας θυμίζει όμως ότι είναι υπαρκτή, είναι εκεί και περιμένει. Ο Πρύτανης του ΑΠΘ είναι από τους τολμηρούς και προσηλωμένους στο δύσκολο έργο της ουσιαστικής διοίκησης ενός ΑΕΙ. Η σταθερή στάση που κρατά με βαρύ προσωπικό κόστος, δείχνει προς όλους την κατεύθυνση για την απαλλαγή από τη γάγγραινα που δηλητηριάζει τα ελληνικά ΑΕΙ.

Η λύση είναι επιμονή, πραγματική βούληση, ανάληψη ευθύνης και ρίσκου. Αυτό μας μήνυσε χωρίς λόγια και χωρίς τυμπανοκρουσίες ο κος Παπαϊωάννου. Για να προχωρήσει όμως και να μη μείνει ως φωτεινή εξαίρεση, θέλει πολλούς, θέλει τη συνεργασία της πανεπιστημιακής κοινότητας, θέλει την αρωγή της πολιτείας όπου, όταν και όσο χρειάζεται, θέλει την πλειοψηφία της κοινωνίας δίπλα. Για την ακρίβεια, μας χρειάζεται όλους.

Η αρχή γίνεται μέσα από τα ίδια τα πανεπιστήμια, τους ακαδημαϊκούς δασκάλους και επιστρέφει εκεί, διαπερνώντας το σύνολο της κοινωνίας αλλά και τον αέρα που αποπνέει η ίδια η χώρα.

Περισσότερα…

Χαρά Κεφαλίδου: Την επόμενη Δευτέρα θα πάμε διαβασμένοι;
Άρθρο στο debater.gr

Από τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των εκλογών για την ανάδειξη νέας ηγεσίας της δημοκρατικής παράταξης αναδείχθηκαν δύο σημαντικές παράμετροι που δεν είχαν επαρκώς αξιολογηθεί ούτε από τους συνυποψηφίους ούτε από την παράταξη, τελικά ούτε από τα άλλα κόμματα.

Η πρώτη αφορά την σαφή υπογράμμιση του κενού που αφήνει η κυβερνητική πολιτική στη διαχείριση της καθημερινότητας των πολιτών, σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο ανασφάλειας και ανησυχίας, παρά τη γενικότερη προσπάθειά της να διατηρήσει μια, εν τέλει επίπλαστη εικόνα ευφορίας και susses story. Ταυτόχρονα, την ανικανότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αφουγκραστεί τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και να δώσει πειστικές απαντήσεις.

Η δεύτερη παράμετρος έχει παραλήπτη το ίδιο το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ και δείχνει με απόλυτη ευκρίνεια το πρόταγμα – πρόσταγμα για ανανέωση που σχηματοποιήθηκε στην επικράτηση του Νίκου Ανδρουλάκη, νέου ηλικιακά, με επαρκή κομματική εμπειρία και ευρωπαϊκό αέρα και την ίδια ώρα άγνωστη, προς το παρόν, στο ευρύ κοινό πολιτική πρόταση.

Περισσότερα…