Το πρόσφατο νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμιά μας και οι αλλαγές που φέρνει, η κυβέρνηση φρόντισε να το διαφημίσει, ως τολμηρή αλλαγή με αέρα πρωτοπορίας, πολύ πριν το φέρει στη Βουλή. Το μάθημα που πήρε από την πράγματι εμβληματική μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ του ν.4009/2011 της Α.Διαμαντοπούλου, που η αξία του αναγνωρίστηκε με χρονοκαθυστέρηση δέκα ετών, γιατί δεν προηγήθηκε μια μελετημένη εκστρατεία διαφήμισης, είναι πως τα γρήγορα εύσημα εξαρτώνται από το περιτύλιγμα, το περιεχόμενο αφορά χρόνο που ξεπερνά την κυβερνητική θητεία.
Category: Αρθρογραφία
Χαρά Κεφαλίδου: “ΑΕΙ: Άλλη μια μεταρρύθμιση στα χαρτιά”
Aόρατοι Πολίτες
Άρθρο στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ"
Είναι λυπηρό ένας τόπος να βγαίνει από την αφάνεια και να γίνεται πρώτη είδηση στα ΜΜΕ για τους αριθμούς κρουσμάτων και απώλειας ανθρώπινων ζωών από μια πανδημία που βρήκε την πολιτεία αθωράκιστη, εφησυχασμένη μετά από ένα καλοκαίρι αφελούς χαλαρότητας. Το τίμημα της εθνικής απρονοησίας μπροστά στο δεύτερο -αναμενόμενο από πέρσι- κύμα της πανδημίας, η Δράμα είναι από τους Νομούς της χώρας που πλήρωσε με το πιο σκληρό νόμισμα.
Δεν ήμασταν από τους τυχερούς που μπορούμε να πούμε ότι τουλάχιστον γλιτώσαμε από τις χειρότερες επιπτώσεις του φονικού ιού.
Δεν είμαστε από αυτούς που έχουν την πολυτέλεια να κλαίμε για τις δουλειές που χάνονται, για την οικονομία που στενάζει. Για τις τεράστιες δυσκολίες των επιχειρήσεων μαρμάρου, των μεγάλων οινοπαραγωγικών μονάδων, των επιχειρήσεων του αγροτοκτηνοτροφικού τομέα και όλων των επιχειρηματιών που παλεύουν να σταθούν όρθιοι και να στηρίξουν τον τόπο μας. Με αυτό που έγινε στη Δράμα μέσα στο δεύτερο κύμα πανδημίας και την ανετοιμότητα της πολιτείας να αντιμετωπίσει τα αυξημένα κρούσματα, δεν τολμάμε να πούμε ούτε αυτό που ακούγεται στα μεγάλα αστικά κέντρα . Ένα «πάλι καλά θα προχωρήσουμε».
Χαρά Κεφαλίδου: «Εποχή Μνημονίων – πώς βίωσα ως βουλευτής ΠΑΣΟΚ την εποχή της Πλατείας των αγανακτισμένων»
Άγνωστες στιγμές από την «πολιορκία» του ελληνικού Κοινοβουλίου
Άγνωστες πτυχές και επιχειρησιακοί στόχοι της «πολιορκίας» του Κοινοβουλίου στα χρόνια των πρώτων μνημονίων αναβιώνει η Χαρά Κεφαλίδου, βουλευτής Ν. Δράμας μαζί με άλλους βασικούς πρωταγωνιστές της εποχής, καθώς σοκαρισμένοι και συγκινημένοι οι περισσότεροι από την εισβολή στο Καπιτώλιο, περιγράφουν στην ιστοσελίδα protothema.gr πως καταλήφθηκαν από αναμνήσεις και συνειρμούς για την κρίσιμη εκείνη ελληνική διετία, όταν είδαν να «καίγεται» το προαύλιο της αμερικανικής Βουλής.
«Όταν τον Οκτώβριο του 2009 εκλέχθηκα για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ εκπροσωπώντας τον νομό Δράμας, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι σύντομα θα έφτανε ημέρα που θα όφειλα να κόψω τον εαυτό μου στα δύο, να διαχωρίσω με τον πιο απόλυτο τρόπο τα συναισθήματά μου από την ψυχρή λογική.
Γυρνούσα σπίτι, πήγαινα στο γραφείο, κυκλοφορούσα στους δρόμους της πόλης, κοιτούσα τους δικούς μου κι ένιωθα κάθε στιγμή να αναμετριέμαι με την οργή, την αγανάκτηση των συμπολιτών μου και την δική μου για όσα συνέβαιναν στις ζωές όλων μας. Την ίδια ώρα το βάρος της ευθύνης μιας απόφασης για το αύριο της χώρας μου με κοιτούσε κατάματα. Ήταν αυτή η ευθύνη που δεν άφησε χώρο στον φόβο. Το μεγάλο ζητούμενο για μένα ήταν εξαρχής ξεκάθαρο: τι θα κάνει η χώρα μου μετά».
Μπορείτε να δείτε το σχετικό δημοσίευμα εδώ.
Γυναίκες και πανδημία
Άρθρο στο web site THE SOCIALIST
Δυσανάλογο πλήγμα φαίνεται ότι έχει επιφέρει η πανδημία σε εμάς τις γυναίκες. Κατά τη διάρκεια του πρώτου υποχρεωτικού εγκλεισμού οι γυναίκες ήταν εκείνες που επωμίστηκαν και συνεχίζουν να επωμίζονται και σήμερα κατά το δεύτερο lock-down, κατά κύριο λόγο τη φροντίδα των παιδιών και την τηλε-εκπαίδευσή τους, τη φροντίδα των νοικοκυριών και των ηλικιωμένων. Κάποιες κλήθηκαν παράλληλα να συνεχίσουν να εργάζονται είτε δια ζώσης, είτε με τηλε-εργασία κατά την οποία αρκετά συχνά καταστρατηγούνται τα εργασιακά ωράρια. Δυστυχώς όμως πολλές γυναίκες αναγκάστηκαν να αφήσουν τις δουλειές τους ή την επιχειρηματική τους δραστηριότητα εντείνοντας ακόμη περισσότερο τις εργασιακές ανισότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Μπορείτε να διαβάσετε τη συνέχεια του άρθρου εδώ:
Υπουργείο Παιδείας ανεπίδεκτο μαθήσεως;
Άρθρο στον ιστότοπο "the president.gr"
Η πανδημία που έφερε ο Covid19 μας αφορά και, όπως αποδεικνύεται, μας ξεπερνά όλους. Άτομα, θεσμούς, πολιτικά κόμματα, κυβερνήσεις. Ήρθε τον περασμένο Φλεβάρη απρόσκλητη και στρογγυλοκάθισε πάνω στις ζωές μας, χασκογελώντας με τις βεβαιότητες μας, υπενθυμίζοντας μας με τον πιο άγριο τρόπο τα βασικά: μπροστά στον κίνδυνο μαζικής απώλειας ανθρώπινων ζωών από έναν άγνωστο εχθρό όλα τα άλλα φαντάζουν μικρά και ασήμαντα. Η απώλεια ψυχραιμίας όσο αναμενόμενη για τον κόσμο άλλο τόσο ανεπίτρεπτη είναι για την ηγεσία. Σήμερα 10 μήνες μετά την πρώτη γνωριμία με τον φονικό ιό, μετά από 1.317.707 θανάτους παγκοσμίως και πάνω από χίλιους νεκρούς στην πατρίδα μας, θα περίμενε κανείς συνολικά να έχουμε γίνει σοφότεροι και τουλάχιστον περισσότερο προνοητικοί. Και όσον αφορά στον κόσμο, στην πλειονότητά του, έδειξε γρήγορα αντανακλαστικά, προσαρμοστικότητα, αντοχή και σωφροσύνη. Αντίθετα με τους παράγοντες της πολιτείας, που μοιάζει να μην έχουν βρει ούτε μπροστά στον διάχυτο φόβο θανάτου έναν κοινό βηματισμό.