Η πανδημία που έφερε ο Covid19 μας αφορά και, όπως αποδεικνύεται, μας ξεπερνά όλους. Άτομα, θεσμούς, πολιτικά κόμματα, κυβερνήσεις. Ήρθε τον περασμένο Φλεβάρη απρόσκλητη και στρογγυλοκάθισε πάνω στις ζωές μας, χασκογελώντας με τις βεβαιότητες μας, υπενθυμίζοντας μας με τον πιο άγριο τρόπο τα βασικά: μπροστά στον κίνδυνο μαζικής απώλειας ανθρώπινων ζωών από έναν άγνωστο εχθρό όλα τα άλλα φαντάζουν μικρά και ασήμαντα. Η απώλεια ψυχραιμίας όσο αναμενόμενη για τον κόσμο άλλο τόσο ανεπίτρεπτη είναι για την ηγεσία. Σήμερα 10 μήνες μετά την πρώτη γνωριμία με τον φονικό ιό, μετά από 1.317.707 θανάτους παγκοσμίως και πάνω από χίλιους νεκρούς στην πατρίδα μας, θα περίμενε κανείς συνολικά να έχουμε γίνει σοφότεροι και τουλάχιστον περισσότερο προνοητικοί. Και όσον αφορά στον κόσμο, στην πλειονότητά του, έδειξε γρήγορα αντανακλαστικά, προσαρμοστικότητα, αντοχή και σωφροσύνη. Αντίθετα με τους παράγοντες της πολιτείας, που μοιάζει να μην έχουν βρει ούτε μπροστά στον διάχυτο φόβο θανάτου έναν κοινό βηματισμό.
Περισσότερα…