«Δάσκαλος (λέγανε οι πιο παλιοί) δεν γίνεσαι Γεννιέσαι»,θέλοντας να τονίσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που καλείται να έχει αυτός που τάζει τη ζωή του στο να εμπνέει, να συνεγείρει, να διαπαιδαγωγεί, να μαθαίνει τα αυριανά κύτταρα της κοινωνίας μας να σκέπτονται, να επιλέγουν, να κρίνουν, να αποφασίζουν, να σχεδιάζουν το μέλλον και τη ζωή τους με τρόπο που θα είναι οι ίδιοι ικανοποιημένοι και ο κόσμος μας θα πηγαίνει ένα βήμα πιο μπροστά.
Αντίθετα, αδιάφοροι, απείθαρχοι μαθητές, μπαχαλάκηδες, κλπ. δεν γεννιούνται, γίνονται. Γίνονται όταν κανείς δεν τους ενέπνευσε, κανείς δεν βρήκε το κλειδί να ανοίξει το μυαλό και την ψυχή τους. Κι όσο δεν μπορούμε να απαιτούμε τις ειδικές γνώσεις, τις τεχνικές, τους τρόπους από το οικογενειακό περιβάλλον, άλλο τόσο στις σύγχρονες κοινωνίες έχουμε εναποθέσει αυτή την ευθύνη στον Δάσκαλο και στο Σχολείο. Σχολείο λοιπόν σημαίνει Δάσκαλος. Αυτός είναι ο «Σημαντικός Άλλος» μετά το οικείο οικογενειακό περιβάλλον.
Περισσότερα…