“Οφείλουμε να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να υπάρχει ασφάλεια στα Πανεπιστήμια, που είναι καθολικό αίτημα της ελληνική κοινωνίας” τονίζει εμφατικά όπου βρεθεί ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Θεοδωρικάκος.

“Η Ελληνική Αστυνομία έχει τη δυνατότητα πλέον να παρεμβαίνει, όταν οι πρυτανικές αρχές καταγγέλλουν παράνομες πράξεις” διαπίστωσε εσχάτως ο Υπουργός με αφορμή την εκκένωση της 34χρονης κατάληψης στο βιολογικό του ΑΠΘ, μετά από τις συντονισμένες ενέργειες του Πρύτανή του σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία.

Στο Κίνημα Αλλαγής στέρεψε το μελάνι να το γράφουμε και βράχνιασε η φωνή μας να το λέμε, με όλους τους τρόπους, σε όλους τους τόνους, σε κάθε ευκαιρία, από την ημέρα που περιχαρής και απαστράπτουσα η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση της ΝΔ, περιέφερε ως λάβαρο το νομοσχέδιο για τα όρια και τη λειτουργία του πανεπιστημιακού ασύλου. Με τη δυνατότητα, οι δημόσιες αρχές να ασκούν όλες τις αρμοδιότητές τους και στους χώρους των πανεπιστημίων σε περίπτωση τέλεσης αξιόποινων πράξεων, προϋπάρχουσα αλλά μη λειτουργούσα, εκείνο που έκανε τη διαφορά είναι η πολιτική βούληση ενεργοποίησής της και η εξαγγελία αρωγής της πολιτείας στα ίδια τα πανεπιστήμια, να εγκαταστήσουν συστήματα ασφαλείας που θα εποπτεύουν τους χώρους ευθύνης τους.

Οι τελευταίες διαπιστώσεις της κυβέρνησης για τις δυνατότητες της Ελληνικής Αστυνομίας – που όλοι πλην της κυβέρνησης γνωρίζαμε- όταν καλείται να πράξει το καθήκον της, ήταν η βασική μας αντίθεση στη σκοπιμότητα και τη χρησιμότητα νομοθετικών διατάξεων – παγκόσμιας πρωτοτυπίας- που έφερε το Φεβρουάριο 2021 το Υπουργείο Παιδείας, για τη θεσμοθέτηση ειδικών Ομάδων Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων (ΟΠΠΙ), της Ελληνικής Αστυνομίας που θα κατοικοεδρεύουν εντός των ΑΕΙ, με την ταυτόχρονη εξαγγελία των αντίστοιχων διορισμών 1000 αστυνομικών, ως σύγχρονη αντίληψη για την ασφαλή λειτουργία των πανεπιστημίων. Τότε, η κυβέρνηση, με παρωπίδες στα μάτια και ωτασπίδες στ’ αυτιά, έβλεπε μόνο την ανάγκη να προσθέσει λίγη ακόμη λάμψη στην εικόνα της και να ικανοποιήσει το εκλογικό της ακροατήριο, έστω και με άλλο ένα άχρηστο νομοθέτημα, που ναρκοθετεί την ίδια την προσπάθεια δημιουργίας κλίματος εμπιστοσύνης, ασφάλειας και απρόσκοπτης λειτουργίας του σύγχρονου δημόσιου πανεπιστημίου.

Περισσότερα…

Το τελευταίο διάστημα, το θέμα της βίας στα Πανεπιστήμια έχει μονοπωλήσει για άλλη μια φορά τον δημόσιο διάλογο.

Εικόνες βανδαλισμένων χώρων, ξυλοδαρμοί καθηγητών, εκβιασμοί, ξεκαθάρισμα λογαριασμών συνθέτουν μια αποκρουστική και απαξιωτική πραγματικότητα.

Ένα ζήτημα ανομίας που επιτρέψαμε στο όνομα της ελευθερίας, συγχέοντάς την με την ασυδοσία, να γίνει τόσο τεράστιο που τρομοκρατεί μεγάλο μέρος της κοινωνίας, παραβιάζοντας συλλήβδην τις ατομικές ελευθερίες.

Όλοι μιλάμε για τα Πανεπιστήμια. Αυτό που φαίνεται να παραβλέπουμε είναι πως αυτή η βία ξεκινάει από το Δημοτικό, συνεχίζεται στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο έχει πάρει πια ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Η βία, το bullying και οι μαθητικές συμμορίες ανηλίκων στα σχολεία, στα Γυμνάσια και στα Λύκεια και η όλο και συχνότερη εμφάνιση τους, είναι γεγονός. Σοβαρότατο πρόβλημα με τεράστιες διαστάσεις παγκοσμίως. Τα αίτιά του, βαθιά κοινωνικά. Πλήττει έναν στους τρεις έφηβους και παιδιά στη χώρα μας. Απλά, στο Πανεπιστήμιο οι «επαναστάτες», ως ενήλικοι πλέον, δρουν χωρίς περιορισμούς. Εκεί δεν τους σταματάς. Η διαρκώς αυξανόμενη και επιδεινούμενη σχολική βία και παραβατικότητα του σήμερα, μετεξελίσσεται σε τραμπούκικη και βίαιη συμπεριφορά στα Πανεπιστήμια αύριο. Είναι σαν τη φωτιά που αν δεν τη σβήσεις ή την περιορίσεις εν τη γενέσει της, θα κάψει τα πάντα!

Περισσότερα…