«Πρώτη ημέρα λειτουργίας του Webex και το σύστημα κατέρρευσε μέσα στις δυο πρώτες ώρες λειτουργίας του. Οι κατά καιρούς διαβεβαιώσεις ετοιμότητας ‘πήγαν περίπατο’ από την πρώτη στιγμή! Πού είναι η αξιοπιστία που παρείχε η σύμβαση με την εταιρεία CISCO; Πού είναι η ίδια η σύμβαση που ουδέποτε ήρθε στη  Βουλή  αν και  είχε ζητηθεί από όλα τα κόμματα. Από τον περασμένο Μάρτιο το Υπουργείο όφειλε να γνωρίζει τις δυνατότητες και τις αντοχές του συστήματος. Όφειλε να έχει αξιοποιήσει υπάρχουσες μελέτες  στα συρτάρια των αρμόδιων για την αναβάθμιση των υποδομών των σχολικών μονάδων. Το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο που κατέρρευσε σήμερα είναι η τρανταχτή απόδειξη της πλήρους ανετοιμότητας της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να αντιμετωπίσει  τα φλέγοντα ζητήματα στην εκπαίδευση. Η εξ αποστάσεως από εδώ και πέρα θα αποτελέσει την κύρια μορφή εκπαίδευσης. Πρέπει όλοι, και κυρίως η Κυβέρνηση, να σταθούμε στο ύψος των δύσκολων περιστάσεων που επιβάλλει η πανδημία. Επιτέλους αναζητείται σοβαρότητα από σοβαροφάνεια έχουμε πλεόνασμα!».

Με αφορμή τη σημερινή ηλεκτρονική διεξαγωγή των εκλογών των εκπαιδευτικών Α’ & Β’ Βαθμιας Εκπαίδευσης για την ανάδειξη των εκπροσώπων τους στα Υπηρεσιακά Συμβούλια, η Χαρά Κεφαλίδου βουλευτής Δράμας και Τομεάρχης Παιδείας του Κινήματος Αλλαγής προχώρησε στην παρακάτω δήλωση:

«Το σημερινό πρώτο πείραμα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας θα μπορούσε να αποτελέσει έναν σημαντικό όρο εκσυγχρονισμού των διαδικασιών, αν η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας είχε τη στοιχειώδη σωφροσύνη να συζητήσει με τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών. Δεν μπορεί όλα να είναι ‘πόλεμος εντυπώσεων’».

«Οι αθλιότητες στο γραφείο του Πρύτανη του ΟΠΑ και η χθεσινή ανακοίνωση νέας δέσμης μέτρων από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό είναι η βροντερή παραδοχή ότι η κατάργηση του ασύλου που ψηφίστηκε το καλοκαίρι του 2019 από τη ΝΔ δεν απάλλαξε τα ΑΕΙ από τα τεράστια προβλήματά τους. Ήταν μια επικοινωνιακή προσπάθεια εντυπώσεων και μόνο. Δεν έλυσε κανένα από τα προβλήματα της Παιδείας και της πολιτικής ανεπάρκειας, των όσων με τόσες τυμπανοκρουσίες ψήφισαν. Το είχαμε επισημάνει από τότε αναλαμβάνοντας μεγάλο πολιτικό κόστος. Οι θέσεις μας λοιδορήθηκαν και στοχοποιήθηκαν.
Ο φόβος, η ατολμία και η συρρίκνωση της ελευθερίας, εξακολουθούν να είναι διάχυτα στα ΑΕΙ. Τόσο που ξεπερνούν τη δημοκρατική ευθύνη των Πανεπιστημιακών αρχών, που προτιμούν να παραμένουν απαθείς ή να κάνουν τους ανυποψίαστους μπροστά στην εξόφθαλμη κατάλυση της Δημοκρατίας από κάθε είδους ρωμαλέους μπαχαλάκηδες και συλλογικότητες.
Το νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει από το 2011 (N. 4009/2011 – ΠΑΣΟΚ – Νόμος Διαμαντοπούλου). Η πολιτική βούληση έλειπε. Επί Αρβανιτόπουλου ξεκίνησε η αποδόμησή του και επί ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώθηκε η κατάργηση μιας προοδευτικής μεταρρύθμισης.
Επανερχόμαστε ελπίζοντας ότι η Κυβέρνηση αυτή τη φορά θα ακούσει όσα διαχρονικά και με συνέπεια υπερασπιζόμαστε. Θέλουμε:
– ελεύθερα, ασφαλή, Δημοκρατικά Πανεπιστήμια
– βελτίωση του Ν.4009/2011 για τη Διοίκηση των Πανεπιστημίων
– ιδιωτική φύλαξη των Πανεπιστημίων, που θα το αποφασίζει η ίδια η πανεπιστημιακή κοινότητα και
– κάρτα εισόδου των ανθρώπων που έχουν σχέση με το Πανεπιστήμιο».