Ένας κούκος δε φέρνει την Άνοιξη, μας θυμίζει όμως ότι είναι υπαρκτή, είναι εκεί και περιμένει. Ο Πρύτανης του ΑΠΘ είναι από τους τολμηρούς και προσηλωμένους στο δύσκολο έργο της ουσιαστικής διοίκησης ενός ΑΕΙ. Η σταθερή στάση που κρατά με βαρύ προσωπικό κόστος, δείχνει προς όλους την κατεύθυνση για την απαλλαγή από τη γάγγραινα που δηλητηριάζει τα ελληνικά ΑΕΙ.
Η λύση είναι επιμονή, πραγματική βούληση, ανάληψη ευθύνης και ρίσκου. Αυτό μας μήνυσε χωρίς λόγια και χωρίς τυμπανοκρουσίες ο κος Παπαϊωάννου. Για να προχωρήσει όμως και να μη μείνει ως φωτεινή εξαίρεση, θέλει πολλούς, θέλει τη συνεργασία της πανεπιστημιακής κοινότητας, θέλει την αρωγή της πολιτείας όπου, όταν και όσο χρειάζεται, θέλει την πλειοψηφία της κοινωνίας δίπλα. Για την ακρίβεια, μας χρειάζεται όλους.
Η αρχή γίνεται μέσα από τα ίδια τα πανεπιστήμια, τους ακαδημαϊκούς δασκάλους και επιστρέφει εκεί, διαπερνώντας το σύνολο της κοινωνίας αλλά και τον αέρα που αποπνέει η ίδια η χώρα.